telegram.me/TheBestReligion

۲ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «چرایی دین» ثبت شده است

مبحث دوم : #دین_شناسی - بخش سوم (3/2)

اگر خدایی باشد چرا باید دینی بفرستد؟


حکمت متعالیه‌ی الهی ایجاب می‌کند که رحمت خود را بر سر ما بیفکند. به طوری که هر کاری خداوند انجام می‌دهد، به خیر و صلاح بنده است. هر کاری می‌کند، بی شک سعادت ابدی بنده‌اش را می‌خواهد. حال این انسان است که مختار برای انتخاب راه خود است. می‌تواند به عقل خود تکیه کند؛ اما شاید بعید باشد با این عقلی که نقصش را پی برده، به هدف و مقصود اصلی برسد. حتی ممکن است اصلا امکان پذیر نباشد. تنها راهی که برایش می‌ماند، این است که از خداوند بخواهد تا وسیله‌ی هدایتی برای او بفرستد. وسیله‌ای که به او، مسیر سعادت ابدی را نشان بدهد.
کسانی که از دین پیروی می‌کنند، معتقد اند که وسیله‌ی هدایتی که خداوند به سوی آنان فرستاده، همان پیامبر است. همچنین اعتقاد دارند تمامی پیامبران وسیله‌هایی برای هدایت بشر بوده اند که از سوی خدا برگزیده شدند تا مسیری که خداوند مشخص کرده -که نامش را دین می‌گذارند- را به همه‌ی مردم برسانند. اما سؤالی که پیش می‌آید این است که آیا تمام کسانی را که ما آنان را با عنوان پیامبر می‌شناسیم راست‌گو بوده اند؟

 

چرا ادیان الهی باید تحریف پذیر باشند؟


خداوند همواره به بنده‌اش نظر لطف و مهربانی داشته است. گاهی هم شده که با عدلش با بندگان رفتار می‌کند. این‌ها، هر کدام از صفات خداوند متعال است؛ ولی اگر خارج از این دو باشد، ظلم به حساب می‌آید که ان الله لا یظلم مثقال ذره! اگر هم به بندگانش ظلم کند، در این حالت قطعا ذات وی پایدار نخواهد بود. با این حال، خدایی در کار نخواهد بود که مورد بحث کنونی ما نیست.
کرامت و سخاوت خداوندی، این بود که در هر زمانی به سوی ما پیامبرانی بفرستد؛ اما پاسخ ما بندگان، چیزی نبود مگر فراموشی یاد خدا و از بین بردن فرمان‌های او با اعمال خودمان. لطف و رحمت خداوند تا حدی بود که 124000 نبی و رسول مژده دهنده و آگاه کننده به سوی ما فرستاد در صورتی که بعضی از ما، هنوز ایمان نیاورده ایم.
خداوند مهربان، با هر دین جهانی که آمده حجت را به ما تمام و به توحید دعوت کرده است. خداوند می‌خواست ما را بیازماید تا ببیند با این حجت‌ها چگونه رفتار می‌کنیم. او برای تحریف و یا عدم تحریف هیچ یک از این ادیان، وعده نداده بود. اگر با همین اصل جلو برویم، می‌توانیم نتیجه بگیریم که هیچ گاه دین خدا به بعضی بندگانش نرسیده ...
اما شاید این طور نباشد ...


۰۵ شهریور ۹۵ ، ۱۱:۳۰ ۰ نظر

مبحث دوم : #دین_شناسی - بخش اول (1/2)

اگر خدایی باشد چرا باید دینی بفرستد؟


این که انسان چه نیازی به دین دارد، سال‌ها است فکر بشر را درگیر خودش کرده. این مسئله نه تنها در دوران گذشته مورد اهمیت بوده، بلکه امروزه هم افرادی هستند که به دنبال دین می‌روند. حال آن که برخی دشمنی می‌کنند و برخی پیروی.
اما بحث اصلی این جا است که اگر خدایی باشد چرا باید دینی را برای خودش توسط پیامبران و کتاب‌هایشان فرو فرستد تا به قول خود، مردمان به آن هدایت شوند؟ چرا این خدا نخواست یا نتوانست بشر را به آن گونه که باید و شاید بیافریند و عقلش را کامل کند تا نیازی به برنامه‌ای مانند دین نداشته باشد؟
اما اگر اندکی با خود فکر کنیم درمی‌یابیم که اگر دینی باشد، یک نعمت است و اگر معنای دقیق نعمت خدا را به یاد بیاوریم، متوجه می‌شویم که نیازی نیست تا خدا آن گونه که ما بر او تکلیف می‌کنیم، عمل کند. زیرا حکمت خداوند از ما کامل‌تر است و علم او بر هر وقت و هر کجا بیشتر. پس قطعا این خدا است که بهتر می‌داند نعمت هدایت را چگونه به بشر عرضه کند. با این حساب شاید بهتر باشد ما برای هدایت خداوند کیفیت تعیین نکنیم...

 


چرا خدایی که می‌خواست در آخر دین اسلام را برای همه برگزیند، از اول آن را نفرستاد؟


در این بحث مجددا معنای نعمتی که خداوند داده را بررسی می‌کنیم که آیا نعمت بخشیدن به بنده از طرف خداوند، یک وظیفه است و یا یک لطف؟ هر عقل سلیمی حکم می‌کند بنده هیچ حقی بر گردن خدایش نداشته و هر چه که خداوندگار عالم به او داده، از ابتدا بذل و بخشش خداوند بوده است. پس اگر ما به خدا اعتراض کنیم که چرا چنین کرد و چنان نکرد، کودکانه به نظر می‌رسد.
مثلا اگر خداوند تصمیم می‌گرفت قیامت و یا جهان دیگر را به کلی لغو کند، آن گاه با همین اوضاع می‌شد در عدالت خداوند شک کرد که چرا در این دنیا به برخی نعمت‌هایی (مانند بینایی) داده و به برخی نداده. بنا بر این نباید دیدمان به این دنیا ختم شود. همان گونه که پیشوای اول مسلمانان، مولای متقیان و امیر مؤمنان علی علیه السلام فرمودند: « ... َ إِنَّمَا الدُّنْیَا مُنْتَهَى بَصَرِ الْأَعْمَى لَا یُبْصِرُ مِمَّا وَرَاءَهَا شَیْئاً وَ الْبَصِیرُ یَنْفُذُهَا بَصَرُهُ وَ یَعْلَمُ أَنَّ الدَّارَ وَرَاءَهَا ... » (1) «همانا دنیا سرانجام بینش کوردل است که فراتر از آن را نمی‌بیند. و چشم روشن‌دل آن را می‌شکافد و می‌داند که سرای جاودان در پس آن است.»
اما این که خداوند در زمان‌های مختلف برنامه‌های گوناگونی برای مردمان مختلف فرستاده، هیچ شک و شبهه‌ای در هیچ یک از صفات الوهی‌اش پیش نمی‌آورد.



۰۵ شهریور ۹۵ ، ۰۲:۰۵ ۰ نظر