چرا ادیان الهی باید تحریف پذیر باشند؟


در تمام ادیان الهی و حتی گاهی غیر الهی، وعده داده شده که همه‌ی مردم، روزی تنها و تنها خداوند یکتا را خواهند پرستید و هیچ‌کس نخواهد ماند که کافر و یا مشرک به او باشد. این بدان معنا نیست که همه روزی باید با زور شمشیر، ایمان بیاورند؛ بلکه یعنی بشر این قدر به تکامل خواهد رسید که خود را بدون خدا، هیچ می‌بیند و همان طور که گفته شده، رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند ...
امروزه این دیدگاه با عنوان مسیانیسم و یا موعودگرایی در دنیا مطرح است که اکثر ادیان، آن را قبول دارند. علاوه بر این، نه تنها امروزه این مکتب رواج یافته، بلکه در گذشته‌های دور و حتی قبل از شکل گیری تاریخ ادیان هم این نوع نظر وجود داشته است. فلاسفه‌ی بزرگ هم‌چون افلاطون، فارابی و ... این نگرش را با توجه به تعقلات خود با عنوان «مدینه‌ی فاضله» ارائه کرده اند. برای مطالعه‌ی بیشتر حول این موضوع می‌توانید به آدرس http://www.siasi.porsemani.ir/node/860 رجوع کنید.
اما گاهی می‌شود که برخی افراد، از این دیدگاهی که برای دین‌گرایان وجود دارد، سوء استفاده کرده اند و گاهی باعث تحریف ادیان الهی شده اند. این یک نوع برداشت درون دینی است و اگر بخواهیم برون دینی هم نگاه کنیم، خواهیم دید همین افراد، باعث کشت و کشتار به نا حق و به ظلم عده‌ی بسیاری شده اند.