telegram.me/TheBestReligion

۳ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «جانشینی» ثبت شده است

مبحث سوم : #اسلام_شناسی - بخش پنجم (5/3)

چه دلیلی هست بر این که پیامبر برای خود جانشین تعیین کردند؟


... در این جا نیز گروهی بهانه‌ای دیگر مطرح می‌کنند: چون خود کلمه‌ی اهل بیت مذکر است، پس ضمائری که برای آن استفاده می‌شوند هم مذکر هستند ...
پاسخ: می گویم این خلاف قوائد عربی است زیرا:
اولا: ضمیر در عربی (به جز در مورد  شأن که اینجا موردش نیست)، به مرجع قبل از خود باز می گردد ، نه بعدش. در آیه‌ی تطهیر اهل بعد از کم آمده است هم‌چنان که ضمیر در "فقال لأهله ... اتیکم" (طه 10)، "کم" به ظاهر لفظ "اهل" در قبل از خودش برگشته است، نه به مرجعی بعد از خودش و هم‌چنین ضمیر کم در آیه 73 سوره هود ...
ثانیا: ضمیر «کم» ضمیر مخاطب است و مرجع ضمیر مخاطب، لفظ نیست، بلکه خارج است؛ یعنی نمی‌توان گفت که ضمیر به لفظی در جمله بر می‌گردد. به عبارت دیگر ضمیر مخاطب اصلا مرجع در کلام نیاز ندارد و تعریف ضمیر هم همین است.
ثالثا: کلمه‌ی اهل هم مذکر است و هم مونث. زمخشری می گوید:
ولکن لأن الأهل یذکر ویؤنث (تفسیر الکشاف ج 1 ص 535)
فلذا اگر خطاب آیه به زنان پیامبر (ص) بود باید از ضمایر مونث استفاده می‌کرد تا هم با آیات قبل و بعد هماهنگ باشد و هم اینکه دلیل دست شیعه ندهد و این طور اختلاف ایجاد نشود.
برای مطالعه‌ی بیشتر می‌توانید به وبلاگ http://alsonnat.blogfa.com، رجوع کنید.
حال در می‌یابیم که اهل بیت، گروهی سوای همسران پیامبر اند. اما هم‌چنان مشخص نشده که ایشان به طور دقیق چه کسانی اند؟ ما یک نمونه از احادیث مربوط به این بزرگ‌واران را ذکر می‌کنیم و توضیح آن را در بخش بعد ارائه خواهیم کرد.
عن صَفِیَّةَ بِنْتِ شَیْبَةَ، قَالَتْ قَالَتْ عَائِشَةُ خَرَجَ النَّبِیُّ صلّى الله علیه و سلّم غَدَاةً وَ عَلَیْهِ مِرْطٌ مُرَحَّلٌ مِنْ شَعْرٍ أَسْوَدَ فَجَاءَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِیٍّ فَأَدْخَلَهُ ثُمَّ جَاءَ الْحُسَیْنُ فَدَخَلَ مَعَهُ ثُمَّ جَاءَتْ فَاطِمَةُ فَأَدْخَلَهَا ثُمَّ جَاءَ عَلِیٌّ فَأَدْخَلَهُ ثُمَّ قَالَ (إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرًا).
صحیح مسلم 130/7 کتاب فضائل صحابه باب فضائل اهل بیت نبی حدیث 6414
 ر.ک: سنن الترمذی ج5 ص699 و منهاج السنة النبویة ج4 ص561



۰۷ شهریور ۹۵ ، ۰۰:۲۰ ۰ نظر

مبحث سوم : #اسلام_شناسی - بخش چهارم (4/3)

چه دلیلی هست بر این که پیامبر برای خود جانشین تعیین کردند؟


در آیه‌ی 33 سوره‌ی احزاب می‌خوانیم : «وَ قَرْنَ فىِ بُیُوتِکُنَّ وَ لَا تَبرَّجْنَ تَبرَّجَ الْجَاهِلِیَّةِ الْأُولىَ‏  وَ أَقِمْنَ الصَّلَوةَ وَ ءَاتِینَ الزَّکَوةَ وَ أَطِعْنَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ  إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکمُ‏ْ تَطْهِیرًا» ( (ای همسران پیامبر،) و در خانه‌هاى خود بمانید. و چنان که در زمان پیشین جاهلیت مى‌کردند، زینت‌هاى خود را آشکار مکنید. و نماز بگزارید و زکات بدهید و از خدا و پیامبرش اطاعت کنید. اى اهل بیت، خدا مى‌خواهد پلیدى را از شما دور کند و شما را به برترین شکل پاک دارد.)
گروهی از مردم می‌گویند که تمام این آیه مربوط به همسران پیامبر است. اما وقتی آیه را با تأمل بیشتر می‌خوانیم، متوجه مسئله‌ی دیگری می‌شویم و آن این که چرا تمامی ضمائر و افعالی که در آیه استفاده شده، از قواعد مؤنث پیروی می‌کنند؛ مگر دو ضمیر، آن هم درباره‌ی اهل بیت و در بخش آخر آیه؛ یعنی «عنکم» و «یطهرکم». چرا خداوند درباره‌ی همسران پیامبر از ضمیر مذکر استفاده کرده است؟
در قوانین زبان عربی، اگر بخواهند درباره‌ی یک جمعی که گروهی مذکر و گروهی مؤنث در آن هست صحبت کنند، به تعداد هر یک نگاه می‌کنند و هر کدام که بیشتر بود، از ضمیر آن استفاده می‌کنند. اگر هم ندانند که کدام بیشتر است، ترجیحا از ضمیر مذکر استفاده می‌کنند. اما علم خدا مبرا است از این که بخواهد از قوانین اشتباه، آن هم در کلام خودش (!) استفاده کند.
در این جا نیز گروهی بهانه‌ای دیگر مطرح می‌کنند: چون خود کلمه‌ی اهل بیت مذکر است، پس ضمائری که برای آن استفاده می‌شوند هم مذکر هستند. پاسخ این سؤال را در بخش بعدی خواهیم داد ...



۰۶ شهریور ۹۵ ، ۲۱:۴۷ ۰ نظر

مبحث سوم : #اسلام_شناسی - بخش اول (1/3)

چرا با وجود این که خدا، قبله، پیامبر و کتاب مسلمانان با هم یکی است، این قدر با هم اختلاف دارند؟


مسلمانان در زمان پیامبر کاملا متحد بودند و تا پایان عمر شریف ایشان هیچ اختلافی با هم نداشتند. اگر هم اختلافی پیش می‌آمد، پیامبر در میان آنان بود و آنان می‌توانستند موضوع را به ایشان برسانند تا حضرتشان، اختلاف درگرفته را برطرف سازند.
پس از آن که پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم، از دنیا رفتند (گروهی می‌گویند پیامبر بر اثر بیماری از دنیا رفتند و گروهی معتقد اند ایشان توسط سم شهید شدند)، اختلاف و دو دستگی در میانشان رخ داد. در حالی که هنوز پیکر مطهر پیامبر صلوات الله علیه و آله روی زمین بود، عده‌ای بر آن شدند تا جانشین پیامبر را انتخاب کنند تا امور مسلمین روی زمین نماند. توسط شورایی -که در اکثریت منابع آن را متشکل از 18 نفر می‌دانند-، یکی از افراد به نام عبدالله بن عثمان (ابوبکر بن ابوقحافه)، به عنوان رهبر مسلمانان انتخاب شد.
بعد از این که پیامبر گرامی صلی الله علیه و آله و سلم به خاک سپرده شدند، گروهی از مسلمانان که تعدادشان هم کم نبود، شهادت دادند که شخص مبارک رسول اکرم علیه و آله صلوات الله، در زمان حیاتشان، جانشنین خود را تعیین کرده اند. جانشین آن حضرت کسی نبود مگر پسر عمویشان، حضرت علی بن ابی طالب صلوات الله علیه. اما چون قدرت به دست دیگران بود، آنان نتوانستند روی ادعای خود پا بر جا بایستند مگر تعدادی انگشت شمار ...
این حادثه، آغاز اختلاف و دو دستگی میان مسلمانان بود.



۰۵ شهریور ۹۵ ، ۰۲:۱۰ ۰ نظر