چه دلیلی هست بر این که پیامبر برای خود جانشین تعیین کردند؟


در آیه‌ی 33 سوره‌ی احزاب می‌خوانیم : «وَ قَرْنَ فىِ بُیُوتِکُنَّ وَ لَا تَبرَّجْنَ تَبرَّجَ الْجَاهِلِیَّةِ الْأُولىَ‏  وَ أَقِمْنَ الصَّلَوةَ وَ ءَاتِینَ الزَّکَوةَ وَ أَطِعْنَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ  إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکمُ‏ْ تَطْهِیرًا» ( (ای همسران پیامبر،) و در خانه‌هاى خود بمانید. و چنان که در زمان پیشین جاهلیت مى‌کردند، زینت‌هاى خود را آشکار مکنید. و نماز بگزارید و زکات بدهید و از خدا و پیامبرش اطاعت کنید. اى اهل بیت، خدا مى‌خواهد پلیدى را از شما دور کند و شما را به برترین شکل پاک دارد.)
گروهی از مردم می‌گویند که تمام این آیه مربوط به همسران پیامبر است. اما وقتی آیه را با تأمل بیشتر می‌خوانیم، متوجه مسئله‌ی دیگری می‌شویم و آن این که چرا تمامی ضمائر و افعالی که در آیه استفاده شده، از قواعد مؤنث پیروی می‌کنند؛ مگر دو ضمیر، آن هم درباره‌ی اهل بیت و در بخش آخر آیه؛ یعنی «عنکم» و «یطهرکم». چرا خداوند درباره‌ی همسران پیامبر از ضمیر مذکر استفاده کرده است؟
در قوانین زبان عربی، اگر بخواهند درباره‌ی یک جمعی که گروهی مذکر و گروهی مؤنث در آن هست صحبت کنند، به تعداد هر یک نگاه می‌کنند و هر کدام که بیشتر بود، از ضمیر آن استفاده می‌کنند. اگر هم ندانند که کدام بیشتر است، ترجیحا از ضمیر مذکر استفاده می‌کنند. اما علم خدا مبرا است از این که بخواهد از قوانین اشتباه، آن هم در کلام خودش (!) استفاده کند.
در این جا نیز گروهی بهانه‌ای دیگر مطرح می‌کنند: چون خود کلمه‌ی اهل بیت مذکر است، پس ضمائری که برای آن استفاده می‌شوند هم مذکر هستند. پاسخ این سؤال را در بخش بعدی خواهیم داد ...